xa92005 Scheisse

Ik was jong en jij nog jonger
maar we waren oud genoeg
om te zien dat wij vanaf de eerste dag
Elk moment van die vakantie
bij elkaar zouden gaan zijn
het was liefde, maar zo’n liefde die niet mag

Jij vertelde van je vriendje
maar toch merkte ik aan jou
dat ‘jij en ik’ in feite al een feit was
Dat die jongen jou al kwijt was
toen jij op vakantie ging
toen hij jou naar het station bracht met je tas

De hele week waren we samen ‘jij en ik’
alsof we nooit zonder elkaar waren geweest
Maar het bleef toch oppervlakkig ‘jij en ik’
jouw vriendje thuis bedierf voor jou en mij het feest

……Soms wandel je ineens
……mijn hoofd weer binnen
……En maak je dingen los
……hxe9xe9l diep van binnen
……Geen spatje verandert
……en nog steeds die brede lach
……Je weet toch wel dat jij
……altijd binnenlopen mag?

……Soms heb ik een tijdje
……niet aan je gedacht
……maar dan stap je binnen
……geheel onverwacht
……Ik vraag mij wel eens af
……en dat is wat ik xe9cht hoop
……of ik soms onverwacht
……ook in jouw hoofd binnenloop?

Na een week moest jij naar huis toe
maar ik kreeg al snel een brief
dat je jouw relatie afgebroken had
En ik las tussen de regels
dat die breuk niet zomaar was
en dat ‘jij en ik’ misschien een toekomst had

Had ik toen durven vertellen
dat ik zielsveel van je hield
maar ik durfde niet, al klinkt het nog zo raar
We woonden txe9 ver uit elkaar
en soms brengt zo’n vakantie
mensen dichter, vxe9xe9l te dicht soms, bij elkaar

Als ik jou toen in je ogen had gekeken
en niet met een bange pen geschreven had
Ja, dan hadden wij zonder xe9xe9n woord te spreken
op die dag verkering met elkaar gehad

……Soms wandel je ineens
……mijn hoofd weer binnen
……En maak je dingen los
……hxe9xe9l diep van binnen
……Geen spatje verandert
……en nog steeds die brede lach
……Je weet toch wel dat jij
……altijd binnenlopen mag?

……Soms heb ik een tijdje
……niet aan je gedacht
……maar dan stap je binnen
……geheel onverwacht
……Ik vraag mij wel eens af
……en dat is wat ik xe9cht hoop
……of ik soms onverwacht
……ook in jouw hoofd binnenloop?

xa92005 Scheisse

Je stapte in de bus
met je bagage
dat was een hele klus
ik was het haasje
Ik tilde je tas
en daarbij zag ik pas
dat je mooie ogen had
en haar voor twee

We stapten uit de bus
met je bagage
je gaf mij een kus
ik was het haasje
Ik tilde je tas
toen ik bij je thuis was
zei je dat je eten had
maar niet voor twee

……Ik zei “Luister Lisette
……ik haal effe kroketten
……En wil je ook een berenhap satxe9?
……Lust je ook frikadellen
……dan zal ik die bestellen
……en eet je ook een kip-sateetje mee?”

……Als blikken konden doden was ik dood
……Liset was fanatiek macrobioot
……Nou doei!
……Nou doei!
……Nou doei!
……Nou doei!

Ik zag je op het veld
je had een stokkie
je bent niet welgesteld
maar speelt toch hockey
Je pakte je tas
toen er afgefloten was
en ik liep een beetje
stiekem met je mee

Ik was op jou gesteld
en op je rokkie
en al ben ik geen held
zonder slokkie
Ik pakte je tas
vertelde wie ik was
en vroeg “eet je
een hapje met me mee?”

……Ik zei “Hxe9 Danixeblle
……ik ga Chinees bestellen
……met extra kroepoek en een bak satxe9
……Wil je ook wat Foe Yong Hai
……of is dat jou soms te taai
……gaan we daar naartoe of nemen we het mee?”

……De blik die zij gaf is legendarisch
……ze zei “maar ik ben wel vegetarisch”
……Nou doei!
……Nou doei!
……Nou doei!
……Nou doei!

Meisjes zijn leuk
ik zie ze graag
Maar de liefde
gaat vooral door mijn maag
Nou doei!
Nou doei!
Nou doei!
Nou doei!

xa92005 Caspar

Het is weer laat
en ik fiets naar mijn huis toe
De dag staat op
de nacht en ik zijn moe
Ik dronk een biertje
en nam er nog xe9xe9n toe
De nacht, de kroeg
ik ben ze zelden moe

Ik zie de zon
die bijna stralen mag
Die rode kogel
is het voorspel van de dag
Maar niet voor mij
want als ik kiezen mag
Dan is de nacht
voor mij de mooiste dag

……Want in de nacht
……zijn de gezichten mooier
……In de nacht
……geeft iedereen zich bloot
……In de nacht
……daar groeien de gedichten
……In de nacht
……zijn de verschillen minder groot

……In de nacht
……daar schrijven zich de liedjes
……In de nacht
……daar groeit literatuur
……In de nacht
……daar wonen de genieters
……In de nacht
……daar brandt het heilig vuur

Ik zie een taxi
die geen cent aan mij verdiend
Mijn oude fiets
dat is mijn boezemvriend
De taxi toetert
want Herman is alziend
en in de nacht
is iedereen bevriend

Ik zie een trein
de eerste van de dag
De krantenjongen
die het nieuws bezorgen mag
Ik zie de mensen
beginnen aan een dag
Die ik goddank
vanuit mijn bed beleven mag

Natuurlijk is een mooie zomerdag
beslist een wonder, maar dat zijn er maar een paar
De nacht – mijn trouwe vriend – bezoekt mij elke dag
alle dagen, alle dagen van het jaar

……Want in de nacht
……zijn de gezichten mooier
……In de nacht
……geeft iedereen zich bloot
……In de nacht
……daar groeien de gedichten
……In de nacht
……zijn de verschillen minder groot

……In de nacht
……daar schrijven zich de liedjes
……In de nacht
……daar groeit literatuur
……In de nacht
……daar wonen de genieters
……In de nacht
……daar brandt het heilig vuur

xa92005 Caspar

Door het raam staar ik in het duister
van het kroegje dat ik zo mis
Leg mijn oor op het raam en luister
naar een stukje geschiedenis

Want wie het echt wil
hoort weer borrelpraat
vanuit het cafxe9
waar niemand meer staat

In het zwart zoek in naar een lichtpunt
in het kroegje dat ik zo mis
Na een tijd wordt het donker verdund
komt er vorm in de duisternis

Want wie het echt wil
ziet ook zonder licht
dat binnen mijn ziel
en zaligheid ligt

……Doe het licht maar weer aan
……schenk mijn glas nog eens vol
……draai muziek uit de oude tijd
……Knoop een kroegpraatje aan
……scheld mijn huid nog eens vol
……ouderwetse gezelligheid
……Niemand lette hier op de tijd

Ik rammel eens met de brievenbus
van het kroegje dat ik zo mis
Vroeger een prima middeltje dus
om te zien of er iemand is

Want wie het echt wil
ruikt dwars door de deur
vanuit het cafxe9
weer de koffiegeur

Ik loop weg, kijk over mijn schouder
naar het kroegje dat ik zo mis
Als een overbezorgde ouder
wiens kind voor het eerst alleen is

En wie het echt wil
en leeft bij de waan
ziet in het cafxe9
de lichtjes weer aan

……Doe het licht maar weer aan
……schenk mijn glas nog eens vol
……draai muziek uit de oude tijd
……Knoop een kroegpraatje aan
……scheld mijn huid nog eens vol
……ouderwetse gezelligheid
……Niemand lette hier op de tijd

xa92005 Caspar

Door het raam staar ik in het duister
van het kroegje dat ik zo mis
Leg mijn oor op het raam en luister
naar een stukje geschiedenis

Want wie het echt wil
hoort weer borrelpraat
vanuit het cafxe9
waar niemand meer staat

In het zwart zoek in naar een lichtpunt
in het kroegje dat ik zo mis
Na een tijd wordt het donker verdund
komt er vorm in de duisternis

Want wie het echt wil
ziet ook zonder licht
dat binnen mijn ziel
en zaligheid ligt

……Doe het licht maar weer aan
……schenk mijn glas nog eens vol
……draai muziek uit de oude tijd
……Knoop een kroegpraatje aan
……scheld mijn huid nog eens vol
……ouderwetse gezelligheid
……Niemand lette hier op de tijd

Ik rammel eens met de brievenbus
van het kroegje dat ik zo mis
Vroeger een prima middeltje dus
om te zien of er iemand is

Want wie het echt wil
ruikt dwars door de deur
vanuit het cafxe9
weer de koffiegeur

Ik loop weg, kijk over mijn schouder
naar het kroegje dat ik zo mis
Als een overbezorgde ouder
wiens kind voor het eerst alleen is

En wie het echt wil
en leeft bij de waan
ziet in het cafxe9
de lichtjes weer aan

……Doe het licht maar weer aan
……schenk mijn glas nog eens vol
……draai muziek uit de oude tijd
……Knoop een kroegpraatje aan
……scheld mijn huid nog eens vol
……ouderwetse gezelligheid
……Niemand lette hier op de tijd

xa92005 Caspar

Ze kijkt de wijzers van de klok
en plukt een pluisje van het kleed
hetzelfde kleed waar kleine Jan at van zijn bonen
voordat hij ergens – weet zij veel waar – is gaan wonen
Ze was vanmorgen vroeg op stok
heeft zich meteen maar aangekleed
want voor hetzelfde geld staat Jan straks op de stoep
misschien wil hij straks bij de lunch een koppie soep?

Waar blijft haar grote kleine Jan
sinds de crematie van haar man?
Komt Jan vanmiddag nog voorbij
dan zet ze graag een bordje bij

……Schiet mij maar af
……als ik het zonder jou moet doen
……Schiet mij maar dood
……als zelfs de kind’ren niet meer komen
……Ik ben te laf
……om alles straks alleen te doen
……Ben als de dood
……om van bezoek te moeten dromen
……En stil te hopen
……dat het eind maar snel mag komen

Ze plukt de blaadjes van de plant
waar zij zichzelf mee heeft verrast
Want op een bloemetje hoeft zij niet meer te hopen
dus moet ze af en toe wat voor zichzelf kopen
Zo’n plant staat leuk op tafel want
misschien is Hanny straks te gast
Die is tenslotte regelmatig in de stad
maar heeft waarschijnlijk nog geen tijd voor haar gehad

Waar blijft haar grote dochter Han
sinds de crematie van haar man?
Komt Han vanavond nog voorbij
dan zet ze graag een bordje bij

……Schiet mij maar af
……als ik het zonder jou moet doen
……Schiet mij maar dood
……als zelfs de kind’ren niet meer komen
……Ik ben te laf
……om alles straks alleen te doen
……Ben als de dood
……om van bezoek te moeten dromen
……En stil te hopen
……dat het eind maar snel mag komen

Van die hoge stapel borden in de kast
is er nog xe9xe9n die dagelijks gebruikt wordt
Die ze ied’re avond schoonwast met de kwast
wat is het leven waard zonder tweede bord?

xa92005 Caspar

Waar ging je heen?
Wie zal het weten?
Nadat je bij mij
had ontbeten?
Ik heb je maar
zo kort gekend
Exe9n lange nacht
in Purmerend

Waar ben je heen?
Wie zal het zeggen?
Jij hoefde mij
niets uit te leggen
Je bent gewoonweg
weg gerend
Na die nacht
in Purmerend

……Pertinent
……nam jij de trein in Purmerend
……met de bestemming onbekend
……en niemand heeft jou meer gezien
……sinds de trein van half tien
……Pertinent
……klom jij in het compartiment
……op weg naar vast een and’re vent
……en hield het daar ook voor gezien
……na een nacht – of twee – misschien?

Waar wou je heen?
Waar kon je schuilen?
En moest je toch
niet even huilen?
Toen je dacht aan mij
die vent?
Exe9n lange nacht
in Purmerend

Waar wou je zijn?
Waar kon je blijven?
Wie moest je troosten?
En hoeveel lijven
heb jij nog sinds
die tijd verwend?
Na die nacht
in Purmerend?

Je bent een meid voor duizend mannen
je bent een vrouw die zich niet bindt
Hoe vaak moest jij jezelf verbannen
omdat je niet zoekt wat je vindt?

……Pertinent
……nam jij de trein in Purmerend
……met de bestemming onbekend
……en niemand heeft jou meer gezien
……sinds de trein van half tien
……Pertinent
……klom jij in het compartiment
……op weg naar weer een and’re vent
……en hield het daar ook voor gezien
……na een nacht – of twee – misschien

……Ik zou je zxf3 graag nog eens zien

xa92005 Cas|par

Ergens is het tussen ons toen misgelopen
jij en ik zoeken de waarheid aan ons kant
Wij zijn beide met ons ogen heel wijd open
door ons eergevoel misleid en overmand
Jij en ik wilden niet voor elkander buigen
zoals altijd lag de waarheid tussenin
Ons verleden en de toekomst ligt in duigen
van elkaar bevrijd, maar met tegenzin

……Ik bel jou niet
……en jij zal mij ook niet bellen
……Onze waarheid
……zal een scheef verhaal vertellen
……En ik wil daar
……ook geen oordeel over vellen

…………Maar ik mis je elke dag
…………Als ik je dat zeggen mag
…………Ik mis je zoveel meer nog
…………dan ik dacht
…………Ik mis je zoveel meer nog
…………dan verwacht

Elke zondag is een zondag zonder reden
ik verlang naar het ontbijt van jou en mij
Hoe we – als de tijd er was – onszelf ontdeden
van ons kleren voor een lange vrijpartij
Ergens is de twijfel in ons bed gekropen
in het laken dat ons pril geluk omsloot
Heeft het nog wel zin om stilletjes te hopen
op een zondag, jij en ik, hier, samen bloot?

……Ik bel jou niet
……en jij zal mij ook niet bellen
……Onze waarheid
……zal een scheef verhaal vertellen
……En ik wil daar
……ook geen oordeel over vellen

…………Maar ik mis je elke dag
…………Als ik je dat zeggen mag
…………Ik mis je zoveel meer nog
…………dan ik dacht
…………Ik mis je zoveel meer nog
…………dan verwacht

Stel je voor dat ik je hier en nu eens belde
en je vraag hoe het nu gaat en jij zegt goed
dat je niet zo boos meer bent als je vertelde
dat je zoveel nieuwe leuke dingen doet
Zou ik jou op zo’n moment durven vertellen
dat mijn leven ook een stuk stabieler is
Of ik jou zo af en toe een keer mag bellen
dat mijn nummer ook voor jou bereikbaar is

……Durf ik jou dan te vertellen
……dat ik elke dag wou bellen?

…………Want ik mis je elke dag
…………Als ik je dat zeggen mag
…………Ik mis je zoveel meer nog
…………dan ik dacht
…………Ik mis je zoveel meer nog
…………dan verwacht

xa92005 Cas|par

Regelmatig was er frictie in mijn hoofd
geen kloof meer tussen fictie en de waarheid
Wie van buiten keek zou niet hebben geloofd
dat mijn doen vaak niet door denken werd geleid

Ik verstopte mijn verdriet
waar geen mens er iets van ziet

De piloot stond een tijd op automatisch
maar gelukkig was er brandstof zat aan boord
Daardoor eindigde de reis niet dramatisch
was het evenwicht maar tijdelijk verstoord

……Ik bijt het bitter uit mijn lijf
……ook al is het maar voor even
……Ik ga mijzelf na heel veel nemen
……nu wat vaker geven
……Het staat voor mij nu buiten kijf
……ja, ik wil intenser leven
……Ik geef mijn leven na veel zesjes
……nu een dikke zeven

Van links naar rechts trok ‘n leger door mijn kop
om daar op zware tegenstand te stoten
En trok na de strijd de rook een beetje op
toen bleek; er was een massa bloed vergoten

Ik vocht tegen mijn verdriet
waar geen mens er iets van ziet

Nu is de vrede in mijn hoofd getekend
ook al is het maar een wankel evenwicht
Had er iemand op zo’n bestand gerekend?
door mijn nieuwe wilskracht schijnt ineens weer licht

……Ik bijt het bitter uit mijn lijf
……ook al is het maar voor even
……Ik ga mijzelf na heel veel nemen
……nu wat vaker geven
……Het staat voor mij nu buiten kijf
……ja, ik wil intenser leven
……Ik geef mijn leven na veel zesjes
……nu een dikke zeven

En als jij samen met mij wacht
straks wellicht een ruime acht

xa92004 Cas|par

Je kasten zijn al leeg
er is niets voor terug gekomen
En met je laatste kleren
nam jij ook mijn leven mee
Mijn hoofd, je trok het leeg
je nam mijn zielsrust en mijn dromen
Neem wat er van mij over is
toch ook nog met je mee

……Je kunt niet bij mij weg
……hoe kun je dat nu denken?
……Want allerliefste zeg nou zelf
……xe9xe9n en xe9xe9n is wij
……Je kunt niet bij mij weg
……ik kan alleen maar aan jou denken
……Het overgrote merendeel van mij
……dat ben jij

De boekenkast is leeg
op mijn oude woordenboek na
Mijn woorden van vroeger
daar kun jij niets meer mee
De pagina’s zijn leeg
op de woorden die ik zoek na
er staat bij ‘onafscheidelijk’
een foto van ons twee

……Je kunt niet bij mij weg
……hoe kun je dat nu denken?
……Want allerliefste zeg nou zelf
……xe9xe9n en xe9xe9n is wij
……Je kunt niet bij mij weg
……ik kan alleen maar aan jou denken
……Het overgrote merendeel van mij
……dat ben jij

Neem de som van jou en mij
tel het verschil daar nog eens bij
Neem daarvan 200 procent
dan is dat het equivalent
Van het product van jou en mij
het resultaat van jou en mij
Is het verschil van jou en mij
jij bent oneindig veel voor mij